Μια πρώτη γνωριμία
Νέοι (άνδρες και γυναίκες) που συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους και το αργότερο μέχρι να συμπληρώσουν το 26ο έτος, εντάσσονται στο Προσκοπικό Δίκτυο. Μέλη του Προσκοπικού Δικτύου μπορούν να γίνουν επίσης και νέοι 18-26 ετών, που δεν υπήρξαν Πρόσκοποι. Νέος, που για πρώτη φορά έρχεται στον Προσκοπισμό, προκειμένου να ονομαστεί και να γίνει μέλος του ΣΕΠ, πρέπει να δώσει την Υπόσχεση του Προσκόπου. Η δια βίου εκπαίδευση που παρέχει ο Προσκοπισμός συνεχίζεται στο Προσκοπικό Δίκτυο με την πραγματοποίηση δράσεων κοινωνικής παρέμβασης, με εντατική ανίχνευση του φυσικού περιβάλλοντος, της κοινωνικής ζωής, καθώς και την προσφορά υπηρεσίας στο κοινωνικό σύνολο, με στόχο την ενεργό συμμετοχή των μελών του στο κοινωνικό γίγνεσθαι και την προβολή των θέσεων του Προσκοπισμού στο ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο παράλληλα με την καλλιέργεια των ηθικών, πνευματικών, φυσικών και κοινωνικών ικανοτήτων τους.
Μια καινούρια αρχή
Αν έψαχνες μια ευκαιρία να ξαναζήσεις στιγμές φανταστικές η ευκαιρία σου εμφανίστηκε!
Αν σου έλειψε το Προσκοπικό Παιχνίδι (και ας αισθάνεσαι ότι μεγάλωσες) έλα ξανά στην οικογένεια σου...
Αν ξέχασες να κάνεις ψαλιδιά, αν μπερδεύεις τα Πράσινα με τα Κόκκινα, αν δεν σου λέει τίποτα το Λατίνι μην σκας... Θα έχεις πολλές ευκαιρίες να φρεσκάρεις την μνήμη σου, να μάθεις, να παίξεις, να γελάσεις, να κλάψεις, να φωνάξεις, να ζητωκραυγάσεις, να ΖΗΣΕΙΣ Προσκοπικά, να ΖΗΣΕΙΣ όπως τότε, να αφήσεις την ρουτίνα, να δεις το γλυκοχάραμα όπως τότε μέσα από την βάρκα, να δεις τα αστέρια καθαρά ψηλά από την κορυφή, να αναπνεύσεις, να ιδρώσεις, να κοπιάσεις, να φας με όρεξη το πιο απλό από τα φαγητά, να συνεργαστείς, να βρεις ξανά τα όρια σου, να προσφέρεις... Παρέα με τα αδέρφια σου όπως τότε, όπως παλιά...
Αν διαβάζοντας αυτές τις λίγες γραμμές, τίποτα δεν ένιωσες, τότε σταμάτα. Κλείσε τα μάτια σου και φέρε στο μυαλό σου το πρώτο πράγμα που σου θυμίζει τον Προσκοπισμό.
Αν, κλείνοντας τα μάτια, έρχονται στον νου σου κραυγές, κραυγές εξάδας, κραυγές Αγέλης, κραυγές Ενωμοτίας, κραυγές Ομάδας, κραυγές Κοινότητας, κραυγές Συστήματος, Παρελάσεις στις 28 Οκτωβρίου, Παρελάσεις στις 25 του Μάρτη, Άγιος Κωνσταντίνος το Πάσχα, Επιτάφιος, Ασήκωτος Επιτάφιος, Ναυτική Εβδομάδα, Θεοφάνεια, Έρανοι του Ερυθρού Σταυρού, Σκοπευτικοί Αγώνες, Συγκεντρώσεις, Διήμερα, Κατασκηνώσεις, χαμένοι τελικοί λεκανομπάσκετ για ένα καλάθι, κερδισμένοι τελικοί για μισό καλάθι, κωπηλατικοί αγώνες μέχρι τελικής πτώσης, πατητές δύο λεπτών, πατητές τρίλεπτες, πατητές αλά Καρχαρίας, αλεύρι, πολύ αλεύρι, απίστευτα πολύ αλεύρι, ξύδι για ελιξίριο, τρελές γριές, φωτιές, πολλές φωτιές και άνθρωποι να τραγουδούν με μια κιθάρα και ένα ακορντεόν γύρω τους, ο Κένταυρος και το απίστευτο χιόνι, το γαλανόρεμα, οι άγριες φράουλες ψηλά στα Χάνια, ο Ιάσονας να κουπαστάρει, τα ξάρτια του Ευρύαλου να σπάνε από την μανία του Βοριά αλλά το άλμπουρο να βαστά, η άγκυρα μαγκωμένη στον βυθό, η άγκυρα χαμένη στον βυθό, η Seagull να μην μασάει, η Seagull να μην ξεκινάει, η Mercury να μας αποχαιρετάει και στον βυθό να βουτάει, η Λουλού απίστευτα φορτωμένη να πηγαίνει πότε δεξιά πότε αριστερά ακολουθώντας τα βήματα του δικού της χορού, το λιμενικό να απορεί με την πάρτη μας, το λιμενικό να θέλει να μας βοηθήσει, το λιμενικό να θέλει να μας γράψει, τα κύματα να θέλουν να μας μπατάρουν, αλλά για κάποιο άγραφο νόμο της φυσικής τα εξάκωπα να ισορροπούν με ένα τρόπο που μόνο η Νάντια Κομανέτσι θα κατάφερνε, το Τρελοβόλεϋ μέσα στην λέσχη μέχρι τελικής πτώσης, τα άσπρα καπέλα μας και η κορδέλα Ναυτοπρόσκοπος, η χαμένη ενωμοτία των Ξιφιών, τα Ταχύ Οδοιπορικά, τα Μορς, τα Σήματα Δια βραχιόνων, οι Πρώτες Βοήθειες, το Χρυσό Βέλος, ο Ελβετικός Σουγιάς ο Γνήσιος (όχι ο Πέτσας), το σχοινί Σιζάλ, το κορδονέτο, οι Κυριακές στην Παναγιά την Τρύπα, η Κάλυμνος, η Κύπρος και τα αδέρφια μας του 21ου, το γαλακτομπούρεκο του Μέγα Κυρ Λευτέρη, η Ρω, το Ε4, το Φαράγγι της Σαμαριάς, τα Ζαγοροχώρια, ο Φάρος, Η Ξάνθη, η Εύβοια να ξεπροβάλει, η Αιδηψός, οι Ροβιές , τα αδέρφια που αγάπησες, τα αδέρφια που έκλαψες μαζί, τα αδέρφια που σου λείψανε, τα αδέρφια μας που έφυγαν νωρίς...
Αν αυτά και αλλά πολλά, πάρα πολλά, αμέτρητα... στο μυαλό σου τριγυρνάνε... τότε ήρθε η ώρα να ξανανταμώσουμε στην Λέσχη μας και να στήσουμε όλοι μαζί το Προσκοπικό Δίκτυο!
Κώστας Μαγαλιός, Δελφίνι